Heren 1ste Gewest VC Duvel Puurs Kampioen! Update verslag + Foto's

Zaterdag 25 maart, D-Day voor onze Heren Gewest, want met Kokaz Kontich kwam de laatst overgebleven opponent voor het kampioenschap op bezoek. Winst betekende de titel en de daarbij horende promotie naar provinciale, verlies zou alweer (minstens) een week uitstel opleveren. Maar ook Kokaz snakte naar een driepunter. Met 4 ploegen op een zakdoek voor plaatsen 2 tot 5, was eigenlijk ook voor hen enkel winst goed genoeg. Dat bleek ook, want waar ze normaal met 7 of 8 spelers aantreden, stapten er nu plots 10 spelers de sporthal binnen.  Alle ingrediënten voor een geladen sportavond waren dan ook aanwezig.

En of het duidelijk was dat het de dag van de waarheid was. Reeds 3u voor de eerste opslag zou gegeven worden, tekende de halve ploeg al present. De tribunes werden uitgerold, de boxen opgesteld, de trommels in gereedheid gebracht, de laatste energiebommen uitgedeeld en de bubbels koud gezet. Met een video-analyse werden de tactische plannen nog eens doorgenomen en dan was het tijd om de arena te betreden. En wat een strijdtoneel zou het blijken te zijn… Kokaz had een buslading supporters bij om hen de laatste strohalm te zien grijpen, terwijl het Duvel-legioen in nog groteren getale aanwezig was. Ook de lokale persjongens hadden de weg naar de Vrijhals gevonden en zelfs toevallige passanten werden plots geboeide kijkers, met naar schatting 150 supporters tot gevolg en dat voor een wedstrijd in 1ste Gewest!

Met de trommelende en roepende tifosi achter zich begon Duvel verschroeiend aan de wedstrijd. Bij 4-0 hapten de bezoekers al naar adem met hun eerste time-out. Maar wie dacht dat dit het ritme zou breken kwam bedrogen uit. Puurs speelde foutloos en walste Kokaz helemaal plat. Bij 11-3 zocht de bezoekende coach alweer zijn heil in een nieuwe time-out om zijn jongens op scherp te krijgen. Tevergeefs, want de Duvel-machine bleef op volle toeren draaien. Aces, killblocks en vooraan afwerken aan 100% met mokerslagen of dropshots, het hele arsenaal werd bovengehaald om Kokaz helemaal monddood te maken. Enkel in het slot van de eerste set kwamen de bezoekers even aan opbouwen toe, en zo ging het via 21-7 naar een vlotte 25-13 setwinst.

Kontich, dat duidelijk onder de indruk was van de omstandigheden, herpakte zich in set 2. Mede door een verhoogde foutenlast vanachter de servicelijn van Duvel, bleven de bordjes netjes in evenwicht tot 9-9. Dit speelde in op het mentale front van de thuisploeg en waar in de eerste set nog als hongerige wolven werd opgeslagen, werden er plots alleen nog maar risicoloze opslagen verstuurd richting het Kokaz-kamp. Deze maakten hier dankbaar gebruik van en plots kregen ze wel al hun aanvallers in stelling gebracht. Duvel holde plots achter de feiten aan en ze kregen het gat niet meer dichtgefietst, met een 23-25 tot gevolg.

De koppen werden even bij elkaar gestoken en onze heren vonden hun 5de versnelling terug. Met het mes opnieuw tussen de tanden drukten ze de bezoekers weg. Kokaz kreeg zijn recepties maar moeilijk aan het net en vond al te vaak het Duvel-blok op zijn pad. Wanneer ze toch een keer de grijpgrage handen wisten te verschalken, stierven hun aanvallen vaak een stille dood in de armen van onze secure verdedigers. Stilaan tot wanhoop gedreven wendde Kontich zich nog tot alles-of-niets-opslagen, maar verder dan 25-16 kwamen ze niet.

Nu stond Kokaz weer met het mes op de keel en een zinderende apotheose drong zich op. Een kolkende sporthal Vrijhals zag daarop twee ploegen die zich helemaal dubbelplooiden en hogeschool-volleybal serveerden dat het Gewest-niveau ver overschreed. De neutrale kijkers konden alvast smullen van lange rally’s en spectaculaire punten, maar aan hartpatiënten was het duel ondertussen niet meer besteed. Beide ploegen knokten voor elk punt en zo was er nauwelijks onderscheid te maken op het scorebord. Bij 23-20 leek Duvel Kontich eindelijk overboord te hebben gegooid en konden ze de titel al ruiken, maar Hitchcock had nog extra suspense verborgen zitten in zijn scenario. Ondanks de lange rally’s was het plots telkens Kokaz dat aan het langste eind trok. Vooral via perfect blokkerend werk scoorden ze plots vier keer op rij en plots waren het de bezoekers die weer in pole-position stonden, 23-24. Kalf verdronken zou je kunnen denken, maar net dan liet Kokaz zijn daaropvolgende opslag in het net neerploffen, 24-24. Uitstel van executie, zo bleek. Drijvend op een wolk na hun sterke remonte gooide een op puur adrenaline spelend Kontich er nog twee bloks tegenaan, 24-26 en het mentale voordeel bij de bezoekers.

Onze Heren voelden zich in het nauw gedreven en net dan zijn ze op hun gevaarlijkst. Met de titel en de thuisreputatie (ongeslagen sinds oktober 2015) op de helling kwam de typische over-mijn-lijk-mentaliteit bovendrijven en was er plots weer helemaal niets aan te doen. Handen werden kapot geklapt, kelen schor geroepen en trommels quasi doormidden geklopt. Het inspireerde de thuisploeg tot een ware walk-over. Van bij de eerste opslag werd Kontich bij de keel gegrepen en de prooi werd niet meer gelost. De veer was gebroken en na een intense strijd van meer dan 2 uur kon de champagne eindelijk ontkurkt worden en de overwinningsliederen ingezet worden, 15-5.
Een druppend cava-plafond en een glitterende confetti-vloer toonden zich omstreeks 4u de stille getuigen van wat een historische feestnacht was geweest, met het eerste kampioenschap voor een herenploeg sinds de fusie tot het huidige VC Duvel Puurs.

In naam van de hele ploeg, BEDANKT supporters, jullie waren (alweer) GE-WEL-DIG!!! De Hel van Duvel Puurs brandde weer in alle hevigheid en deze titel is dan ook van/voor jullie! We willen ook van de gelegenheid gebruik maken om Ivan en Wim Van Poel te bedanken voor de prachtige foto’s, Kriske voor zijn markeerwerk al vele seizoenen lang, Ann Hoefman voor haar fantastische zorgen als ploegverantwoordelijke en Steve Vandeperre als architect achter ons tweede succesvolle seizoen op rij. We maken echter graag alvast een afspraak met jullie om MAANDAG 1 MEI (feestdag) te Lier nog extra zilverwerk aan onze prijzenkast toe te voegen tijdens de BEKERFINALE. Tot slot willen we ook graag onze sponsors bedanken voor de prachtige outfits waarin we elke week mogen schitteren:    
                    

 

 

 

Verslag: Jasper Ledeganck
Fotoreportage Wim Van Poel: https://www.facebook.com/media/set/?set=oa.10154447203038310&type=1
Fotoreportage Ivan Plettinckx: https://www.facebook.com/ivan.plettinckx/media_set?set=a.10210601894215845.1073741991.1001697811&type=3


 

25/03/2017|

Meer nieuws